Verloren maandag en Girlpower

De traditie waarbij havenarbeiders de maandag na Driekoningen getrakteerd werden door hun (natie)bazen, lijkt in niets op de nieuwjaarsrecepties die stadsbesturen bij het begin van het nieuwe jaar aanbieden. Bij zo’n gratis receptie, betaal je namelijk zelf voor je drank, het brood en de spelen. Een kost bovenop de schuld van 3.500 euro die elke Gentenaar meetorst. 

Maar niet getreurd, de Gentenaar ging gisteren vrolijk vieren onder de stadshal, met een strijkplank als obligaat attribuut. Wie we daar ook tegen het lijf konden lopen was de burgervader Mathias De Clercq. Hij liep er wat onwennig bij, want schepen van Plezier, Joris Vandenbroucke vond dat het na 20 jaar hoogtijd was om het evenement een update te geven. No more speeches.

Mathias liep er dit jaar dan ook wat verweesd bij, want hij had precies ergens een vergadering gemist, en nu stond ‘m daar schoon met zijn speech over Girlpower.

Hij zou het niet over de blunders van Petra hebben, ook al riep de belleman: "Einstein heeft gezegd: de Gentenaars zijn content en gaan erop vooruit, als het stadsbestuur zijn verstand gebruikt". Dat laatste was natuurlijk ook een sneer naar zijn beleid en de schuldenberg van 1 miljard, die eigenlijk veeleer een krater is dan een berg.

Mathias kon het hebben over de geschrapte openbare aanbesteding voor een expertisecentrum en hoe Vlaams minister van Onderwijs Zuhal Demir dan maar een subsidie van ruim 8 miljoen toekende aan het onderzoekscentrum van onderwijsexpert Tim Surma van Thomas More.

En geheel in de lijn daarvan de soap rond de verhuizing van de M HKA-collectie van Antwerpen naar Gent (en terug) of hoe Vlaams minister van Welzijn en Cultuur Caroline Gennez op haar beurt zonder openbare aanbesteding een subsidie toewijst aan een vroegere vzw van een kabinetsmedewerker m.n. het Kennis- en Innovatiecentrum voor het Jonge Kind. Join the club.

Maar hij besefte dat dit te weinig over Girlpower ging en veeleer op een politieke afrekening zou kunnen lijken. En lijken, die zouden ook wel eens uit een Open VLD-kast kunnen vallen. Dus wou hij het hebben over échte vrouwen.

Zoals Valerie Van Peel bijvoorbeeld. Na de verkiezingen van juni ‘24 verliet ze nog gedegouteerd de politiek – asbest weet je wel – om geheel in de stijl van Gwendolyn Rutten langs de grote poort binnengehaald te worden als voorzitter met een verpletterende monsterscore van 96 procent.

Maar dat bleek ook geen goed idee, want tijdens de nieuwjaarsreceptie van haar partij daags voordien in de Mechelse Nekkerhal schoof ze alle schuld van de huidige politieke puinhoop in de schoenen van Vivaldi.  Weg sfeer. Alhoewel er al eens mocht gelachen worden met een citaat van de filosoof Friedrich Nietzsche die ooit zei: ‘Verandering is de koe in de porseleinen kast’.  

Dan maar over Isabelle Detavernier. Tot voor kort een nobele onbekende, maar sinds begin dit jaar officieel het hoofd van de Verenigde Protestantse Kerk in België.  Of zou hij het eens over Cindy Fransen hebben? Nog zo’n voormalige politica die het intussen geschopt heeft tot voorzitter van de Broeders van Liefde.  Zij volgt er Raf De Rycke op en intussen is de organisatie omgedoopt tot Evara. Een duidelijke knipoog naar de eerste vrouw in het Aards Paradijs.

Mathias baande zich een weg naar het podium waar Pierke Pierlala aan het zingen was, en las een net binnengelopen bericht van BELGA: “Groen-kopstuk en voormalig minister van Energie Tinne Van der Straeten wordt de nieuwe CEO van WindEurope, de Europese sectororganisatie van de windenergie.”

Maar “Giving too much attention kills female attraction” moet hij gedacht hebben. Hij stak zijn speechbriefje op zak, en bestelde er nog eentje:

 “Ientje me suiker en ientje me ziem” om precies te zijn